Dag 17: Bujalaruz - Fuentes de Ebro - 18 km

Onze gastvrouw heeft zich verslapen. Gelukkig is de schoonmaakster er wel op tijd om haar wakker te bellen en om te zorgen dat het cafeetje net na zeven uur opengaat. Hebben we toch koffie met een koek voordat we op weg gaan. Vandaag hetzelfde als gisteren, we worden opgehaald om  25 km verderop afgezet te worden.

Ons wordt verteld  dat het afschaffen van de tol op de snelweg funest is geweest voor de streek. Veel hotels, pompstations  en restaurants langs de N2 moesten sluiten omdat al het verkeer nu over de gratis tolweg gaat. Daarom is het voor ons ook zo moeilijk om de etappes van de camino te plannen, er zijn bijna geen voorzieningen, geen bussen, overnachtingsmogelijkheden,  niets.

Er staat een harde wind vandaag. Na 6,5 km waaien we Pino de Ebro binnen waar we zowaar koffie kunnen drinken.

Bij deze plaats gaan we de Ebro over. 

Na de brug lopen we 2 km over de weg, en als we van de weg af gaan lopen we kilometers langs het spoor. Pas als we na twee uur het spoor weer achter ons laten komt er een trein langs tuffen.

Het landschap is aan de andere kant van de Ebro anders, groener. Af en toe zijn er  bamboebossen.

De wind staat ons verschrikkelijk tegen. Letterlijk en figuurlijk wel te verstaan. We lopen op een onverharde kiezelweg, als er zo af en toe een auto passeert smoort het ontzettend. Gelukkig houdt iedereen rekening met ons.

                                    

We kunnen bijna niet met elkaar praten vanwege de wind, en onze wandelstokken waaien alle kanten uit. Als we nog ongeveer 5 km moeten vinden we op een talud achter een gebouwtje een plek uit de wind om even te zitten.

We zijn rond de middag in Fuentes de Ebro. Bij het hostal is alles dicht. Uiteindelijk komt er iemand aanlopen om de deur te openen en ons een sleutel te geven. Het hostal ziet er schoon en netjes uit, maar er is alleen vanavond eten en we hebben nu honger. We gaan dus douchen, kleren wassen en weer klimmen en dalen om in  het centrum van het stadje iets te eten te zoeken.

Het is allemaal niet duidelijk. Het lijkt of er veel eetgelegenheden zijn, maar het meeste is dicht. We stappen zomaar lukraak ergens binnen en vragen of we kunnen eten. Nou,  niet hier, maar ze wijzen  ons graag wel even waar dan wel. We worden naar waarschijnlijk het enige restaurant in dit plaatsje gebracht waar we zelfs voorbij gelopen waren omdat het er dicht uitzag. En lekker gegeten!