Vanaf vandaag zitten we niet meer in Catalonie maar in de provincie Aragon. Dus niet meer 'bon dia', maar ' buenas días ' .
Vandaag lopen nog wel wat door de velden met fruit- en notenbomen, maar vooral ook langs de N2. Bij een gevaarlijk punt met een rotonde en een kruising met de A2 begrijpen we ineens waarom vrachtwagenchauffeurs zo vrolijk naar ons toeteren. Ze worden namelijk door de bekende grote borden gewaarschuwd voor overstekende pelgrims naar Santiago. Er is ook een oude Spanjaard die ons langzaam inhaalt, zijn raampje opendraait en roept: '¡buen camino!'
Bij een groot wegrestaurant nemen we wat te drinken met een grote napolitana erbij.
We komen ook wat pelgrims tegen die richting Montserrat lopen, een keer drie vrouwen en een keer een man alleen.
Het wordt weer warmer. We lopen lang over een kiezelpad langs een groot industriegebied en vinden geen plek om even te zitten. Op een bankje hopen we sowieso al niet, die zie je alleen dicht bij de bebouwde kom. Dus gaan we even op een stoeprandje zitten om een banaan te eten. We moeten zo weer een tweede klim maken van ongeveer 100 meter en hoe minder gewicht in je rugzak hoe beter.
De klim gaat over asfalt. Op de top is er een scherpe bocht naar rechts en dan begint heel abrupt de afdaling naar Fraga. Dat is een rare stad, we komen binnen via de autoweg die naar beneden het stadje in gaat, en in het stadje wordt de helling almaar steiler. Totdat we bij de rivier zijn en de brug oversteken. Nu wordt de stad toch mooier met brede wegen. Hier blijven we vannacht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten